Η Ολλανδία και οι “Τσιγκούνηδες του Βορρά” φέρνουν ξανά την Τρόικα στις ζωές μας

Μια χώρα μπορεί να μπλοκάρει επ' άπειρον τις επιδοτήσεις μιας άλλης και να πιέσει σε αλλαγές και διορθώσεις του Εθνικού σχεδίου

Από την πρώτη στιγμή της εισόδου στην αίθουσα του Συμβουλίου Κορυφής το οποίο ολοκληρώθηκε σήμερα το πρωί, η Ολλανδία ηγήθηκε του μπλοκ που πολύ εύστοχα η Liberation χαρακτήρισε “οι τσιγκούνηδες του Βορρά”.

Με άτεγκτη στάση και απειλές, το Ολλανδικό μπλοκ, στο οποίο περιλαμβάνονται η Δανία, η Σουηδία και η Αυστρία, έκανε γνωστές τς προθέσεις της να προβάλει βέτο σε οποιαδήποτε επιδότηση δεν εξαρτάται από εποπτεία και μεταρρυθμίσεις. Αυτό που κέρδισε η Ολλανδία και οι σύμμαχοι της ήταν τα μισά τουλάχιστον χρήματα που θα μοιραστούν στις Ευρωπαϊκές χώρες να είναι μέσω δανεισμού αλλά και να περάσουν μέσα από το “κόσκινο” των ελέγχων για μεταρρυθμίσεις και προγραμμάτων τα οποία μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και σε νέες κρίσεις χρέους. 

Στο μισό οι επιδοτήσεις – Διπλάσια τα δάνεια

Το ύψος του ταμείου Ανάκαμψης που συμφωνήθηκε στην σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών παραμένει στα 750 δις ευρώ της αρχικής πρότασης της Κομισιόν. Εκεί που οι τέσσερις “φειδωλοί” του Βορρά επέβαλαν την έκπτωση και την κρίσιμη αλλαγή ήταν η αναλογία επιχορηγήσεων – δανείων περιορίζοντας τις πρώτες λίγο πάνω από το 50% του συνολικού πακέτου.

Η απόφαση της συνόδου κορυφής, προβλέπει επιχορηγήσεις 390 δισ. ευρώ (έναντι 500 που προέβλεπε η αρχική πρόταση) και δάνεια 360 δισ. ευρώ, με τις επιχορηγήσεις να πέφτουν στο 52% του συνολικού πακέτου ανάκαμψης και τα δάνεια να ανεβαίνουν στο 48%.

Οι “Τσιγκούνηδες της Ευρώπης” επέβαλαν ειδική ρήτρα μεταρρυθμίσεων και “ειδικής διακυβέρνησης-εποπτείας” τόσο στα δάνεια όσο και στις επιχορηγήσεις. Με τις απειλές και την πίεση του Ολλανδού πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε, η εποπτεία θα αποτελείται από ένα υβριδικό σύστημα ενισχυμένης πλειοψηφίας και έμμεσης ομοφωνίας για κάθε πρόγραμμα αξιοποίησης των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης.

Τι είναι η ενισχυμένη εποπτεία;

Με την πρόταση του Μαρκ Ρούτε, αν μια χώρα έχει διαφωνίες με το Εθνικό Πρόγραμμα που θα καταθέσει μια χώρα (πχ η Ελλάδα) για να εισπράξει τις επιδοτήσεις, μπορεί να μπλοκάρει την εκταμίευση και να ζητήσει σύγκληση του Συμβουλίου Κορυφής, στο οποίο θα πρέπει να υπάρξει ομοφωνία. Με αυτό τον τρόπο, μια χώρα μπορεί να μπλοκάρει επ’ άπειρον τις επιδοτήσεις μιας άλλης και να πιέσει σε αλλαγές και διορθώσεις του Εθνικού σχεδίου. Με άλλα λόγια, η Ολλανδία φέρνει ξανά την Τρόικα και τους ελέγχους για τις εκταμιεύσεις των δόσεων. 

Όπως δήλωσε ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε: “Χρειαζόμαστε μια ισχυρή Ευρώπη σε έναν ασταθή κόσμο, αλλά μια ισχυρή Ευρώπη σημαίνει επίσης ότι οι χώρες που υστερούν όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις, όσον αφορά την αγορά εργασίας, τις συντάξεις κλπ., πρέπει να καλύψουν τη διαφορά. Εάν θέλετε δάνεια, ακόμη και επιδοτήσεις, νομίζω ότι είναι λογικό να εξηγήσετε στους πολίτες της Ολλανδίας ότι, σε αντάλλαγμα, αυτές οι μεταρρυθμίσεις έχουν πραγματοποιηθεί. Δεν αρκεί να εγγυόμαστε ότι θα πραγματοποιηθούν”.