emea business monitor

“Mind the Gap” μεταξύ λαϊκισμού και λογικής

 

“Mind the Gap” λοιπόν, ή όπως το λέμε στην πατρίδα μας, “προσοχή στο κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας”, ή στην περίπτωση μας μεταξύ λαϊκισμού και λογικής. Όσο μεγαλύτερο το κενό, τόσο μεγαλύτερες οι απώλειες. 

Σε μια σειρά από τεταμένες ψηφοφορίες, οι Βρετανοί βουλευτές αποφάσισαν έστω την ύστατη ώρα να σταματήσουν την πορεία της χώρας προς τον γκρεμό και να αναζητήσουν λύσεις συμβιβασμού με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν θα μου έκανε καμία έκπληξη, αν μέσα στις σκέψεις τους ή ακόμα και στις προτάσεις τους, υπάρχει η δυνατότητα διενέργειας ενός νέου δημοψηφίσματος. 

Στην περίπτωση που η ΕΕ τους δώσει αυτή την παράταση (κάτι που είναι σχεδόν βέβαιο πως θα γίνει), είναι πολύ πιθανό να πέσει αυτή η ιδέα στο τραπέζι, κάτι που προσωπικά με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Βέβαια κανείς από τους εμπλεκόμενους δεν νοιάζεται για την γνώμη μου, όμως τώρα που οι Βρετανοί είδαν τι μπορεί να σημαίνει για τη χώρα τους μια έξοδος (ειδικά χωρίς συμφωνία) και έχουν πια όλα τα δεδομένα μπροστά τους, θα ψηφίσουν μάλλον διαφορετικά. 

Και λέω μάλλον διαφορετικά γιατί μην ξεχνάμε πως στο πρώτο δημοψήφισμα, οι πολίτες επέλεξαν την τύχη τους βάση ψευδών στοιχείων, όπως αποφάνθηκε το δικαστήριο. Τυχόν ομοιότητες και συγκρίσεις με δικές μας  εγχώριες διαδικασίες, καλό θα είναι να γίνουν κάποια άλλη στιγμή.

Δείξε μου το φίλο σου

Παρά τις εξελίξεις στην Βρετανία και το γεγονός της παραπλάνησης του κόσμου πριν το δημοψήφισμα, η αλήθεια είναι πως οι Βρυξέλλες δεν έχουν δείξει και το καλύτερο τους πρόσωπο προς τα έξω. Μια “ομάδα τεχνοκρατών” αποκομμένη από την πραγματική κοινωνία αποφασίζει για μια ολόκληρη ήπειρο, επικεντρωμένη στα οικονομικά στοιχεία και πολλές φορές αδιαφορώντας για την κοινωνία και τις διαφορές ανάμεσα στα κράτη που την απαρτίζουν. 

Εκεί πάτησαν οι ανά την Ευρώπη λαϊκιστές, οι οποίοι υποδαύλισαν (και συνεχίζουν να το κάνουν) το κοινό αίσθημα που αισθάνεται αποκομμένο από την κεντρική εξουσία και φτάσαμε ως εδώ. Στο να βρίσκεται η Βρετανία (μια από τις χώρες στις οποίες στηρίχθηκε η οικοδόμηση της Ένωσης) να βρίσκεται στο κατώφλι της εξόδου. 

Και αν κάποιος αναρωτιέται τι πραγματικά συμφέρει την Βρετανία, να φύγει ή να μείνει, η απάντηση βρίσκεται στο πλάι του “προβλήματος”. Ο μοναδικός ηγέτης που υπερθεματίζει ένα σκληρό Brexit, δεν είναι άλλος από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος στο πρόσωπο της Βρετανίας έχει βρει την καλύτερη ευκαιρία της αμερικανικής βιομηχανίας να μπει (με προπομπό τα μεταλλαγμένα της τρόφιμα) σε μια τεράστια αγορά στην οποία μέχρι τώρα της έχει απαγορευτεί η πρόσβαση.

Η Ιταλία έδειξε το δρόμο

Δεν είναι μόνο η Βρετανία που έφτασε στο “χείλος της καταστροφής” για να καταλάβει πως οι “επαναστάσεις” δεν ωφελούν αν δεν υπάρχει πραγματικός εχθρός απέναντι σου. 

Η Ιταλία μόλις πριν μερικές μέρες αποφάσισε πως σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, η ισχύς βρίσκεται στις συνεργασίες και τις συμπράξεις και άλλαξε την αντι-Ευρωπαϊκή της ρότα αλλάζοντας κυβέρνηση και πολιτική σε χρόνο ρεκόρ. Η νέα κυβέρνηση που ορκίστηκε χθες, είναι προσηλωμένη στο να παίξει το ρόλο που της αρμόζει σε μια ένωση στην οποία έχει την τρίτη σε δύναμη οικονομία και να αφήσει στην άκρη τα “παιχνίδια”. 

Γιατί καλά είναι τα “παιχνίδια” αλλά όχι όταν εξαρτώνται οι λαοί από αυτά

Get real time updates directly on you device, subscribe now.