Η επόμενη ημέρα της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας

Ο πρόεδρος του ΣΕΚΠΥ Τάσος Ροζολής μίλησε για την ανάπτυξη που αναμένεται στον κλάδο και τη συμμετοχή σε ξένα προγράμματα και εξαγωγές.

Τις προτάσεις του για την ανάπτυξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας (ΕΑΒΙ) κατέθεσε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ) Τάσος Ροζολής.

Κατά τη διάρκεια webinar με θέμα: «Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία, διεθνείς συνεργασίες, συμμετοχές σε ξένα προγράμματα και εξαγωγές», πρότεινε ουσιαστικές βιομηχανικές επιστροφές στη χώρα από τις αμυντικές προμήθειες, συμμετοχή από την αρχή, σε ευρωπαϊκά ή αμερικανικά προγράμματα ανάπτυξης νέων οπλικών συστημάτων και την ίδρυση υφυπουργείου -αρμόδιου για την Αμυντική Βιομηχανία.

Απαντώντας σε ερώτηση για το μέγεθος της βιομηχανικής επιστροφής που συζητείται να υπάρξει τελικά από τα μέχρι σήμερα εξοπλιστικά προγράμματα των 8 δισ. ευρώ, ο κ. Ροζολής σημείωσε ότι «ο στόχος και οι υποσχέσεις είναι για περίπου 16% αλλά κρατάω μικρό καλάθι μέχρι να το δω σε συμβόλαια. Οι ξένοι που έρχονται στην Ελλάδα γενικότερα πολύ ευχαρίστως θα μας έδιναν και 20% με την προϋπόθεση όμως να έχει προϋπάρξει η απαίτηση στη συμφωνία. Δεν είναι αργά βέβαια καθώς έχουμε ακόμα ανοιχτό το θέμα των κορβετών, άρα μπορεί αυτό να συνδυαστεί με πίεση και στα προηγούμενα, τα F-35 αρχίζουν τώρα, υπάρχουν πολλές ανάγκες και εκτιμώ και για τα rafale που τα αεροσκάφη αυτά θα μείνουν στην Ελλάδα τα επόμενα 30 χρόνια. Τα όπλα τους τα κατασκευάζουν εταιρείες που κατασκευάζουν και τα όπλα των φρεγατών. Άρα μπορούμε να καλύψουμε το χαμένο έδαφος».

Αναφερόμενος ειδικότερα στο σημερινό νόμο περί αμυντικών προμηθειών κι αν βοηθάει ή παράγει τεράστια γραφειοκρατία, τόνισε ειδικότερα:

«Ο νόμος που ισχύει σήμερα είναι η ελληνική μετάφραση της ευρωπαϊκής οδηγίας για τις αμυντικές προμήθειες. Η ευρωπαϊκή οδηγία κυρίως σχηματίστηκε και γράφτηκε από Γερμανικά και Γαλλικά think tanks και συμφέροντα. Έχει δυνατότητες όμως η πολιτική ηγεσία για περίπου 8-9 χρόνια δεν είχε καταλάβει ότι δίνει δυνατότητες και για απευθείας αναθέσεις. Ουσιαστικά δεν έφταιγε ο νόμος αλλά η φοβία.

Γι’ αυτό επαναλαμβάνω ότι χρειαζόμαστε θεσμικό προϊστάμενο. Σήμερα δεν υπάρχει κάποιος στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας που να έχει αρμοδιότητα. Να πάει στη βουλή να πει εγώ είμαι ο υπεύθυνος αυτός είναι ο εθνικός κυβερνητικός σχεδιασμός, να δώσει λόγο και να υπάρχει κάποιος έλεγχος».