Τσίτσο! Το λιμάνι φεύγει!

Οι αποθηκάριοι της Amazon έχουν γίνει πλέον μηχανές / ρομπότ, άρα αντί για εργαζόμενους χρειάζονται προμηθευτές αυτής της τεχνολογίας και οι ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό είναι – σήμερα - αναλυτές ανθρώπινης συμπεριφοράς! Αυτό με απλά λόγια λέγεται «εκθετική οικονομία».

Όπως ο καημένος Φράνκο του κλασικού ιταλικού κωμικού δίδυμου της δεκαετίας του 1960 πανικοβάλλεται μέσα από το καράβι με αυτό που βλέπει από το φινιστρίνι, έτσι και πολλοί από εμάς βλέπουμε γύρω μας τον κόσμο να εξελίσσεται με μεγάλη ταχύτητα, τόσο μεγάλη που δυσκολευόμαστε ή/και αδυνατούμε να ακολουθήσουμε τους ρυθμούς αλλαγής που απαιτεί η λεγόμενη εκθετική οικονομία.

Το φαινόμενο αυτών των εκθετικών μεταβολών άρχισε κάπου μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο αλλά τα τελευταία χρόνια κυρίως λόγω της τεχνολογίας καθώς και της διευκόλυνσης της διακίνησης πληροφορίας και των μετακινήσεων σε παγκόσμια κλίμακα, οι αλλαγές συμβαίνουν σε κλίμακα ως τώρα αδιανόητη και τόσο που να είναι κατά πάσα πιθανότητα αδύνατο να προβλεφθεί πως θα έχουν τα πράγματα σε λίγα χρόνια (ιστορικής κλίμακας) από σήμερα.

Ένα σύντομο παράδειγμα από πολλά στο χώρο της εκθετική οικονομίας, κοινότυπο αλλά χρήσιμο γιατί είναι γνωστό σε όλους, είναι αυτό της Αmazon η οποία πριν πολύ λίγα χρόνια ήταν μόνο ένα διαδικτυακό βιβλιοπωλείο για να εξελιχθεί με ραγδαίο ρυθμό σε ένα παγκόσμιο οικονομικό και όχι μόνο παράγοντα, μεγέθους που ξεπερνάει κατά πολύ τα μεγέθη κλασικών επιχειρηματικών γιγάντων με ιστορία δεκαετιών οι οποίοι φαίνονται νάνοι δίπλα της.

Όταν λοιπόν η οικονομία εξελίσσεται διαφοροποιούμενη με τέτοιους ρυθμούς, συμπαρασύρονται με τους ίδιους ρυθμούς εξέλιξης και όλοι οι παράγοντες που διαμορφώνουν την παρούσα κατάσταση αλλά και το μέλλον μας.

Στη σύντομη αρχή της ιστορίας της η Amazon χρειαζόταν λίγους αποθηκάριους ενώ τώρα παρά τον αστρονομικά πολλαπλάσιο κύκλο εργασιών, οι αποθηκάριοι έχουν γίνει μηχανές / ρομπότ άρα αντί για εργαζόμενους χρειάζονται προμηθευτές αυτής της τεχνολογίας και οι ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό είναι αναλυτές ανθρώπινης συμπεριφοράς και αναγκών ώστε επεξεργαζόμενοι μεγάλο όγκο δεδομένων οι ίδιοι ή μέσω αλγορίθμων μηχανικής μάθησης που αυτοί διαμορφώνουν, να κατανοούν και να προβλέπουν (για να μην πω και διαμορφώνουν) τις ανάγκες ζήτησης προϊόντων και υπηρεσιών της εταιρείας.

Σε αυτό το πλαίσιο, κάποιος νέος άνθρωπος που κάνει επιλογές σπουδών και καριέρας είναι πρακτικά αδύνατον να μπορέσει επιτυχώς να προβλέψει την πορεία του και να κινηθεί προς τα εκεί αφού οι ανάγκες της αγοράς εργασίας είναι ένας κινούμενος στόχος με ταχύτητα αδιανόητη ως τώρα.

Αντίστοιχα, άνθρωποι στη μέση η και περισσότερο της επαγγελματικής τους πορείας που λόγω αυτών των εξελίξεων είναι πολύ πιθανόν να βρεθούν εκτός της τρέχουσας απασχόλησης τους, διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο να μην καθίστανται «άνεργοι» (Unemployed) αλλά «αδύνατον να απασχοληθούν» (Unemployable) γιατί οι ικανότητες και η εμπειρία τους τους απαγορεύει να τοποθετηθούν σε οποιαδήποτε από τις νέων απαιτήσεων θέσεις εργασίας που διαμορφώνονται με την εκθετική ταχύτητα που προαναφέρθηκε.

Για τους παραπάνω λόγους, μπορεί το «μάκρο» επίπεδο της εκθετικής πλέον οικονομίας να κινείται με τους εντυπωσιακούς ρυθμούς που χαρίζουν πρωτοσέλιδα στις οικονομικές και επιχειρηματικές ειδήσεις, αλλά πίσω από αυτό κρύβεται το «μίκρο» επίπεδο των κοινωνικών και προσωπικών επιπτώσεων που δημιουργεί αυτή η κατάσταση και για τις οποίες η λύση μπορεί να μην είναι ούτε απλή ούτε εφικτή και πράγματι για κάποιους από εμάς το λιμάνι να έχει ήδη φύγει.

Credit φωτογραφίας: Η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο είναι από την σελίδα «Franco e Ciccio» στο Facebook που είναι αφιερωμένη στο δίδυμο του κλασσικού ιταλικού κωμικού διδύμου